TYGO’S BURN-OUT

confusion

Tygo’s Burn-out

Eigenlijk heette hij Thijs, de naam die zijn ouders hem bij de geboorte hadden gegeven. Het betekent ‘Geschenk van de Heer’, passend bij het streng gereformeerde gezin waarin hij opgroeide. Zijn ouders hadden het niet breed, moesten rondkomen van de opbrengst van een klein agrarisch gemengd bedrijf in een dorp in Drenthe. Hij mocht naar het Lyceum, gevestigd in de dichtstbijzijnde stad. Hij was een gemiddelde leerling, in de resultaten waren er geen uitschieters, soms moest hij wel tot het gaatje gaan, maar het was voldoende om te gaan studeren. In het Drentse land had hij zich nooit gelukkig gevoeld, hij hield wel van hard werken, maar niet van zwoegen, zoals hij zijn ouders van vroeg tot laat had zien doen. Het was voor hem een bevrijding om uit een benauwende, oersaaie omgeving weg te gaan en als student de zelfstandigheid en vrijheid te leren kennen  bij de door hem gekozen universiteit Wageningen. Hij veranderde onmiddellijk zijn voornaam in Tycho, ‘de gelukkige’, want zo voelde het voor hem, ook omdat hij vond dat hij nu al meer had bereikt dan zijn medescholieren in zijn geboortedorp. Hij koos voor Internationale Ontwikkelingsstudies. Al enkele jaren was hij geïmponeerd geraakt door het werk van Artsen zonder Grenzen, hij las telkens weer hoe deze organisatie zich inzette voor mensen in conflictgebieden, een job als ontwikkelingswerker zou hem de mogelijkheid bieden om zijn behoefte iets voor anderen te betekenen reëel te maken en tegelijk te laten zien, dat hij in de hele wereld kon leven en werken.

Maar eerst moest hij zijn studie tot een goed einde brengen. Dat ging niet vanzelf, te weinig praktisch, vond hij, en hij was geen studiehoofd,  voor flink blokken had hij geen geduld en geen tijd. Hij was al snel gewend aan het studentenleven, hij werd erin meegezogen, maakte na enige tijd veel vrienden, bleef niet alleen in de weinige Wageningse cafés hangen, maar voelde zich ook thuis in Amsterdam en Den Haag. Veel aandacht aan zijn studie had hij in de afgelopen 3 jaar niet besteed. Op het Drentse platteland had hij naar zijn gevoel weinig beleefd, het was school, wat huiswerk maken, helpen op de boerderij en wat rondhangen met vrienden. Alleen zijn lievelingssport turnen, die hij niet onverdienstelijk beoefende, bleef hij in Wageningen trouw. Maar er waren nog veel andere activiteiten die een ruim beslag op hem legden. Hij vond van zichzelf dat hij vooral in zijn puberteit veel tekort was gekomen en daarom wat in te halen had. Nu wilde hij alles tegelijk beleven, alsof hij bang was iets te missen. Om twee tijdintensieve bezigheden te noemen: hij ging een paar maal voor een langer durende periode naar Jordanië om in een vluchtelingenkamp mee te helpen waterputten te graven. Ook had hij zich kort geleden beschikbaar gesteld een trouwpartij met 300 gasten te organiseren, samen met een paar vrienden. Dat laatste beschouwde hij als een eer daarvoor gevraagd te zijn, omdat het weliswaar ging om een vage vriend, die ging trouwen, maar wel zoon van een hoge functionaris Ontwikkelingssamenwerking. Alles wat hij deed kostte niet alleen tijd, maar ook geld, want dat konden zijn ouders hem niet ter beschikking stellen. Dus moest hij met verschillende baantjes geld bijeenschrapen, voor zijn studie, zijn levensonderhoud en zijn vrijetijdsbesteding.

Geleidelijk aan begon hij bij zichzelf een toenemende rusteloosheid te bespeuren, hij wist soms bij het wakker worden niet wat hij de vorige avond had gedaan, voor het maken van de studieopgaven ontbrak hem het concentratievermogen, en zelfs vergat hij op een dag dat hij een studietoets moest afleggen. Het bachelorexamen kwam steeds dichterbij, en hij begon in heldere momenten te beseffen, dat hij de regie was kwijtgeraakt en verward raakte, alleen wist hij niet waarvan. Hij ging op advies van zijn vrienden  de studentenarts opzoeken. Die probeerde, na het horen van de klachten, samen met hem de oorzaken van zijn burn-out op te sporen. De psychiater Bram Bakker schreef over deze problematiek een lezenswaardig artikel in de NRC.Next van 6 november 2014. Hij wijst erop, dat hier sprake is van een verstoorde balans tussen inspanning en ontspanning, die de hele westerse wereld teistert.

Mijn vraag aan u als lezer is: ‘Wat raadt u Tycho aan, wat zou u zelf doen, wanneer u met een burn-out te maken krijgt, en wat wilt u doen om een burn-out te voorkomen.’ Oud en nieuw is de gelegenheid om uw balans op te maken, met een terugblik, maar ook door goede voornemens te formuleren. Ik ben benieuwd naar uw reacties. In één van mijn volgende blogs zal ik hierop ingaan.

 

 

2 Responses

  1. KelAdmild zegt:

    Drugs Without Prescription Spain Comprar Propecia Cialis Cephalexin And Tendons

  2. MatJize zegt:

    Generic Stendra Best Website Overseas Mail Order Prevacid cialis vs viagra Buy Nitrofurantoin Mono Perret Canadian Pharmacy Selling Cialis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *